Paijan 23-08-2010
Op de lunchplaats vlak voor de gevaarlijke plaats Paijan zit ik mijn blog bij te werken. Sinds gisteren zit ik niet meer op de fiets maar in de truck. Niet mijn rug, maar mijn billetjes hebben het opgegeven. Beide kanten beetje open, dus zitten op het zadel werd wat moeilijk. Niet luek op zijn zachtst gezegd, maar ik hoop met deze twee dagen en een rustdag dat de zaak weer bruikbaar is. Wat daar aan vooraf ging:
21-08-2010 Motupe - Lambayeque
Korte etappe na een ultra korte nachtrust. 's Morgens je spullen organiseren en de tent opbreken valt zo'n eerste bushcamp nog niet mee. Eenmaal op de fiets kan ik al moeilijk zitten. Billetjes willen niet erg meewerken en ben bang dat de zaak gaat ontsteken. We zijn nu echt in de kustvlakte, dus is het een vlakke etappe. Om de zaak een beetje op te vrolijken bemoeien we ons dus maar eens met de competitie: een van de echte wedstrijdrijders heeft de kracht van Rigo gezien en komt hem, achter mijn rug, vragen om mee te demarreren. Rigo is nmog wel ni9et helemaal warm gedraaid, maar doet mee. Ik hou onze nederlandse wedstrijdrijder Erik voor dat hij zijn belgische concurenten het gat moet laten dichtrijden en als dat gebeurd en hij niet mee is, doe ik het zelf. De groep blijft vervolgens te groot, ondanks dat het nu vrij hard gaat. Het tempo wordt door Rigo en de wedstrijdrijders hoger opgevoerd en als het een tijdje boven de 40 km komt te liggen moet ik er als laatste ook af. Ik kijk om en ik ben alleen komen te zitten. Ik denk dat ze daarvoor wel stil zullen vallen en rijd door. Helaas gebeurd dat niet en rijd ik de volgende dertig kilometer tot de rust alleen. Gaat wel lekker, maar omdat de wind ook steeds harder wordt, zakt mijn tempo geleidelijk steeds verder weg. Gelukkig is de omgeving niet boeiend. Veel verkeer inmiddels en ook veel dorpen met heel veel verkeersdrempels. Niet leuk voor een pijnlijk achterwerk gezeten op een smal zadeltje!
Na de lunch is het nog maar 20 km en rijdt ik die met Rob, onze britse brompot de rest van de etappe uit. We zijn voor 12 uur in het hotel, een leuk Ecoresort. 's Middags gaan we met een hele groep naar het museum van de graftombes van de Rey de Sipan, een vondst van ongelovelijke omvang en rijkdom van een vorstengraf uit de Moche beschaving (0-800 NC) in de omgeving van Lambayeque. Ik ( en velen met mij, vrees ik) wist niks van deze beschaving af, maar het was al een zeer hoogstaande cultuur en vergaand georganiseerd. Een erg belangrijke vondst, omdat het graf geheel compleet was en niet deels leeggeroofd. Mooi, maar zoals altijd wordt ik na een tijdje wel erg moe, niet in het minst van het proberen de spaanse tekten bij alle voorwerpen te begrijpen.
's Nachts heeft Rigo nog een keertje ruzie met een vis die de verkeerde kant op wil zwemmen.
22-08-2010 Lambayeque – Campasmayo
Na 5 km rijden geef ik het op; ik heb nog geen seconde een positie gevonden waarop ik kan blijven zitten. Verstandig zijn anders is de tocht over. Ik weet dat de lunchtruck nog achter ons zit, dus ik stop. Fiets bovenop de truck en instappen maar. Iedereen vraagt me bij de lunch wat er aan de hand is en biedt allerlei advies en hulp. Eerst maar eens genezen. Verder geen echt interessant landschap: enorme zandwoestenij zover het oog reikt, tot aan de zee. Niet leuk en niet makkelijk om te fietsen, lijkt me.
We logeren ś avonds in een leuk hotel aan de Malécon. De Pacific! Lekker ouderwets badplaats sfeertje, met dienovereenkomstige prijzen, overigens.
Ai ai ai Dolf... Als er iets niet leuk is! Ik wens je een spoedig herstel. Waarschijnlijk komt iedereen met allerlei verschillende tips en zalfjes aandragen. Veel succes ermee en de groeten maar weer aan broertjelief. Een goede terugreis gewenst voor hem.
BeantwoordenVerwijderen