Quito, vrijdag 06-08-2010
We zijn eindelijk officieel gestart! Vandaag met de hele grope vanuit het hotel door de stad naar het monument op de evenaar gereden. Opvallend hoe verdraagzaam men hier in het toch hectische verkeer is. De groep, toch zo'n 30 fietsers, werd overal redelijk gemakkelijk voorrang verleend. Geen obscene gebaren overmatig agressief getoeter. Tempo was laag en tijd genoeg om om je heen te kijken, hoewel er in de stad en de buitenwijken niet zo gek veel te zien is.
Bij het monument, dat volgens de GPS metingen overigens niet precies op de evenaar ligt, kregen we een rondleiding door het museum, dat geweid is aan de diverse bevolkingsgroepen van het land en een paar toespraken van de lokale overheid en toeristen organisatie en mocht de directeur van het museum, door het lekpompen van een binnenband het startschot voor de officiele tocht geven. Aangezien de heenweg vrijwel geheel daalde was het de terugweg klimmen geblazen. Dan valt de groep heleaal uit elkaar vanwege de grote verschillen in klimmerscapaciteiten. Het blijft voorlopig goed merkbaar dat je hier al op bijna 3000 meter zit: de ademhaling gaat niet helemaal vanzelf. Eenmaal weer in de stad valt de enorme vervuiling door het verkeer op, vooral door de enorme roetwolken die de veelal oude bussen en vrachtwagens uitbraken. Wat mij opvalt is dat in vergelijking met 20 jaar geleden, toen ik hier voor het eerst was, de oude amerikaanse, maar zeer lokaal versierde, schoolbussen zijn vervangen door nieuwere van japanse of braziliaanse makelij, saai want onversierd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten