Latacunga - Rio Bamba

Rio Bamba 08-08-2010
Hoe een relatief eenvoudige etappe; volg de Pan American van Latacunga naar Rio Bamba, in een avontuur veranderde. Het begon gewoon. Inpakken, ontbijten en wegwezen. Het eerste stuk heerlijk omlaag doortrappen. Goed voor de beentjes. De eerste klimmetjes gingen ook redelijk, als ik maar goed doseer, kan ik het redelijk aan. Op gegeven moment blijven we in de omgeving van Ambato met vier man bij elkaar. Daar is het opletten geblazen met de afslagen. Wij doen alles goed, behalve de laatste. Pas 25 km verder rijden we om een kleine stad heen en zegt Rigo, na 5 km afdalen, dat hij het gevoel heeft dat we niet goed zitten. Lijkt te kloppen, dus keren we om, die 5 km weer omhoog naar het plaats die niet Ambato blijkt te zijn maar Pelileo. En dan weten dat klimmen vanaf 2500 meter toch anders voelt dan wanneer je op 500 meter begint. Bijna boven worden we ingehaald door een pick-up met daarin onze twee metgezellen die we al een tijdje kwijt waren en die kennelijk dezelfde fout hadden gemaakt. Alleen waren zij slimmer door naar boven te liften. Gezamenlijk het meegekregen kaartje geraadpleegrd en geconcludeerd dat het ook mogelijk moet zijn om via de andere kant naar Rio Bamba te komen. Dus de plaatselijke bakker geplunderd voor proviand en raad gevraagd. De route blijkt begaanbaar voor fietsers, maar niet voor auto's vanwege aardverschuivingen. Aha, avontuur en daar kwamen we voor. Dus wij flitsen opnieuw dezelfde weg naar beneden en nu helemaal. Om daar vervolgens te ontdekken dat we weer een afslag hebben gemist en weer een deel terug naar boven moeten. We vinden de afslag nu wel en beginnen, na raadpleging van de lokale bevolking, vol goede moed aan de onverharde beklimming. Poeh, nu heb ik zelf mijn allerkleinste verzet nodig en dat dacht ik nogwel ongebruikt te kunnen laten. Na 500 m raadplegen we de bestuurder van een langskomende pick-up, die het over 5 aardveschuivngen heeft en dat die alleen lopend te overbruggen zijn, Fiets aan de hand is al niet te doen. Afijn, we keren terug naar de hoofdweg, steken onze hand op, benauwd als we zijn voor nog een keer de klim terug naar Pelileo. De eerste de beste pick-up wil ons wel meenemen naar Pelileo en hup, we gooien de fietsen erin en klimmen achter in de bak. Op naar Pelileo. Als we daar willen afladen, blijkt de goede man naar Rio Bamba te gaan en gauw wordt de al uitgeladen fiets weer ingeladen. In plaats van terug naar Ambato te moeten klimmen en vervolgens van daaruit over 3500 meter heen nog 40 km naar Rio Bamba te moeten fietsen, rijden we nu achterop de pick-up. Die rijdt helemaal binnendoor over kleine maar mooie weggetjes. Comfortabel is het niet, zo met je gat op de metalen laadvloer, hotsebotsend en vooral koud als we in de miezerregen over een 3600 meter hoge bergrug trekken. Wel mooi, vooral het landschap, en een heel avontuur. In Rio Bamba worden we niet ver van ons hotel gedropped en de stijve ledenmaten en lichaamsdelen weer even een heel klein beetje versoepeld tijdens het resterende ritje naar het hotel.